معرفی نظریة مناسبت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
محمدجعفر بنی‌اردلان
عضو هیئت علمی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی همدان
چکیده
ممکن است نظریة مناسبت را به ‌مثابه تلاشی در نظر بگیریم که طی آن اعادهای محوری گرایس (1975) را بازگو می‌کند و نیز اینکه ویژگی اصلی بیشتر ارتباط‌های بشر بیان و بازشناسی نیت‌ها است. گرایس پایه‌های یک مدل استنتاجی ـ ارتباطی را بنا نهاد، که هدف آن این است که تبیین کنیم چگونه شنونده می‌تواند معنی گوینده را بر پایة شواهدی که ارائه می‌شود استنتاج ‌کند. بر این ‌اساس ویلسن و اسپربر (2003) طی چند مقاله وارد عرصه می‌شوند و نظریة مناسبت را که خاستگاه آن آرای گرایس است و دربردارنده دو شعار شناختی و ارتباطی است معرفی می‌‌کنند.

عنوان مقاله English

Relevance Theory

نویسنده English

Mohamad Jafar Baniardalan
چکیده English

Relevance theory tries to represent the Maxims of Grice (1989) and this issue that main characteristics of most human relationships are to recognize purposes. Grice established an inferential-communicative model. The aim of which is to indicate how the reader can infer the speaker meaning. Wilson Sperber (1986) introduced relevance theory which is originated Grice's viewpoints, with two cognitive and communicative devices.

- Ginzburg, J.(1995 a), "Resolving Questions", in: Linguistics and Philosophy, Vol. 18, No. 5, pp. 459-527.
-Grice, H. P.(1975), "Meaning", Philosophical review, 66: pp. 377-388.
-Hagstrom, P.(1998), Decomposing Questions, working papers in linguistics.
-Wilson, D. and Sperber, D.(2003), "Relevance Theory", in: G. Ward and L. Horn (eds), Oxford.
-Wilson, D. and Sperber, D.(1986), "On Defining Relevance", in: Grandy and Warner (eds), Philosophical Grounds of Rationality, Oxford.
فصلنامه پازند
دوره 7، 24-25 - شماره پیاپی 24
تابستان 1390
صفحه 5-13