احمدی، ثریا و فریبا المطهری(۱۳۹۷). «بازنمایی پیامهای سلامتمحور در مطبوعات؛ تحلیل مضمونی مطالب روزنامههای ایران، همشهری و جامجم». فصلنامه رسانه. سال بیستونهم، شماره ۱. صص: ۱۲-۱۴۴.
آیندهبان(۱۳۹۵). آیندهپژوهی ایران ۱۳۹۵.
http://www.ayandeban.ir/iran1395/ (دسترسی 10 خرداد 1400)
آیندهبان(۱۳۹۶). آیندهپژوهشی ایران ۱۳۹۶.
http://www.ayandeban.ir/iran1396/ (دسترسی 10 خرداد 1400)
آیندهبان(۱۳۹۷). آیندهپژوهی ایران ۱۳۹۷.
http://www.ayandeban.ir/iran1397/. (دسترسی 10 خرداد 1400)
اسکمبلر، گراهام(۱۳۹۶). هابرماس، نظریه انتقادی و سلامت. ترجمه حسینعلی نوذری. انتشارات علمی – فرهنگی.
انوری، حسن و حسن گیوی(۱۳۸۴). دستور زبان فارسی فعل. تهران: قطره.
ترکمندی، شیرین(۱۳۹۱). «رابطه برنامههای سلامتمحور سیمای جمهوری اسلامی ایران با رفتارهای بهداشتی از دیدگاه مخاطبان تهرانی»، پایاننامه کارشناسیارشد، گروه ارتباطات، دانشکده ارتباطات، دانشگاه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
خانیکی، هادی و حبیب راثی تهرانی(۱۳۹۰). «بررسی نگرش مخاطبان درباره تاثیر پیامهای سلامت تلویزیون». فصلنامه مطالعات فرهنگ – ارتباطات. سال دوازدهم، شماره پانزدهم. صص: ۱۵۱-۱۸۷.
خانیکی، هادی و حبیب راثی تهرانی(۱۳۹۵). «الگوهای مختلف ارائه پیامهای سلامت؛ سنجش نگرش مخاطبان درباره تاثیر الگوهای مختلف ارائه پیامهای سلامت تلویزیون». فصلنامه علوم اجتماعی. سال ۲۵، شماره ۷۳. صص: ۳۳-۶۱.
رضویطوسی، سیدمجتبی؛ آذرهمایون، رمضان؛ یاهک، سجاد و اسماعیل غلامیپور(۱۳۹۲). «برساخت پیامهای سلامت و پزشکی در رسانه و تاثیر آن بر آگاهی مردم». فصلنامه اخلاق زیستی. سال سوم، شماره هشتم. صص: ۴۳-۷۷.
سالمی، آزاده(۱۳۹۵). تلویزیون و ارتباطات سلامت؛ فاز اول طرح آیندهپژوهشی ارتباطات سلامت در صداوسیما. مرکز تحقیقات صداوسیما.
سالمی، آزاده(۱۳۹۷). سناریوپردازی ارتباطات سلامت در صداوسیما در افق ۱۴۰۴. مرکز تحقیقات صداوسیما.
سورین، ورنر جی و جیمز دبلیو تانکارد(۱۳۸۱). نظریههای ارتباطات. ترجمه علیرضا دهقان. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
قیومی، مسعود(۱۴۰۰). بررسی الگوهای زبانی مورد استفاده در پیامهای سلامتمحور و ارائه الگوهای مناسب برای طراحی پیامها: مطالعه موردی کرونا. مرکز تحقیقات صدا و سیما. زیرچاپ.
وودز، نیکلا(۱۳۹۶). توصیف گفتمان؛ راهنمایی کاربردی برای تحلیل گفتمان. ترجمه سیدمحمدباقر برقعی مدرس، مریم نخعی، آمنه عربزاده. تهران: نشر نویسه پارسی.
یارمحمدی، لطفالله(۱۳۷۲). شانزده مقاله در زبانشناسی کاربردی و ترجمه. شیراز: نوید شیراز.
Demjén, z. (2020). Applying Linguistics in Illness and Health Care Contexts. Edited by zsÓfi Demjén a, Bloomsbury.
Hongye Bai, G. (2020).
"Fighting COVID-19 with Mongolian Fiddle Stories". Published by
De Gruyter Mouton. July 27, 2020.
https://doi.org/10.1515/multi-2020-0087.
Lyons, J. (1977). Semantics. Vol. 2. Cambridge: Cambridge University Press.
Schiavo, R. (2007). Health Communication: from Theory to Practice. John Wiley & Sons. USA.
Smith, N and Wallace, A. D. (2008).
Plain English at a Glance.
http://www.Plainlanguage.gov/howto/quickreference/glance.cfm.
Zarcadoolas, Ch. (2011). "The Simplicity Complex: Exploring Simplified Health Messages in a Complex World". Health Promotion International. Vol. 26 No. 3.