تحلیل نشانه شناختی رسانه و کاربرد آن در بازنمایی گفتمان: مطالعه موردی «سریال کیمیا»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترا زبانشناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی قم، ایران

2 دانشیار دانشگاه باقرالعلوم ، قم ایران

چکیده

به‌ منظور بازنمایی گفتمان‌های موجود در نهادهای اجتماعی به‌ ویژه خانواده می‌توان از رسانه‌ها و متن‌های گفتمانی به‌ عنوان ابزار گفتمانی بهره گرفت. این نکته که سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی چگونه نهاد خانواده و گفتمان‌های احتمالی موجود در آن از جمله گفتمان­های مذهبی، حکومتی و فرهنگ غربی را بازنمود می‌کنند و اینکه آیا سریال‌ها می‌توانند تئوری صفر و یک ارسطویی که نشانگر شخصیت­های کاملاً خوب و شخصیت­های کاملاٌ بد است را آشکار سازند مسئله‌ای است که در پژوهش حاضر با بررسی یکی از سریال‌های ایرانی (سریال کیمیا به کارگردانی جواد افشار) به آن پاسخ می­ دهد. به منظور پاسخ به این مسئله از نظریه لاکلا و موف و الگوی نشانه‌شناسی گفتمانی سلطانی به عنوان چارچوب نظری استفاده شد. گردآوری و تحلیل داده‌ها بر مبنای تحلیل گفتمان انتقادی صورت گرفت و در قالب 11 نمودار و 7 جدول ارائه گردید. در نهایت با بررسی هویت­های فردی و خانوادگی شخصیت‌های داستان، خرده گفتمان­های مذهبی، حکومتی و فرهنگ غربی در سریال مشاهده گردید. همچنین با کمک این دو رهیافت و در پاسخ به وجود مسئله صفر و یک ارسطویی و با بررسی­های صورت گرفته به واسطه تحلیل متنی، بینامتنی و بافتی سریال به وجود اغراق در سریال این کارگردان می­توان اشاره کرد.
 
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Semiotc Investigation of Media and it's Use in Discourse Representation: A Case Study of "Kimia serial"

نویسندگان [English]

  • mahsa kamalpoor 1
  • Ali Asghar Sultani 2
1 PH.D of Linguistics, Islamic Azad University, Ghom Branch.
2 Associate Professor of Bagher ol Oloom, Ghom, Iran
چکیده [English]

To represent present discourses in social institutions specially a family, we can profit Medias and discursive texts as a discursive tool. How serial and movies represent a family institution and its probable discourses such as religious, governmental and west cultural discourses and whether serials can reveal Aristotelian All or Nothing Theory which shows completely good and bad characters or not is a question answered by this present article investigating one of the Iranian serials (Kimia directed by Javad Afshar). To answer to this question, Laclau and Moff's Theory and Soltani's Discursive Semiotic Pattern were used as a theoretical framework. Gathering and data analysis was performed based on critical discourse analysis and presented in form of 11 diagrams and 7 tables. Finally, by investigating personal and family identities of characters; religious, governmental and west cultural discourses in the serial were observed. Exaggeration in the serial was revealed by using the two approaches, All and Nothing Theory and accomplished investigations due to textual, inter- textual and contextual analysis, as well.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Kimia serial
  • Discourse Theory
  • Laclau and Moff
  • Soltani's Discursive Semiotic Pattern